Het besluit van het kabinet om Martin van Rijn (PvdA) als opvolger van Bruins te benoemen getuigt van een gezond inzicht in de politieke verhoudingen en de toestand waarin ons land op dit moment verkeert.  

Het benoemen van een lid van de oppositie laat duidelijk zien dat voor bestuurlijke kwaliteit wordt gekozen en dat politieke kleur op dit moment niet belangrijk is.

Het getuigt van de wil om koste wat kost de problemen eensgezind aan te pakken. Na zijn landelijke toespraak heeft Rutte bij mij de twijfel niet echt weg kunnen nemen. Dat heeft hij met deze benoeming wel gedaan. Je zou bijna verzuchten: Goed voorbeeld doet volgen.

In Rotterdam zitten we in dezelfde situatie. Een college, dat slechts op één zetel meer kan rekenen en dus in deze tijd dat we een eenheid behoren te zijn, getuigt van het tegenovergestelde door de verreweg grootste partij buiten te sluiten.

Onze stad staat voor een grote opgave om de economische en sociale klappen op te vangen en uitgerekend op die wethoudersposten zitten niet al te ervaren wethouders.

Misschien is het ook in onze stad aan te bevelen de politieke koppen bijeen te steken en eensgezind met een afspiegelingscollege te komen. Samenwerken en niet uitsluiten dient het parool te zijn; zoals de minister – president nu heeft laten zien.

Nood breekt wetten en beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald. Of zijn de individuele belangen van de zittende collegeleden zo belangrijk dat het belang van de hele stad genegeerd wordt?

Als dat laatste dreigt zou ik zeggen: “Burgemeester grijp in.”