door Jan D. Swart

D66-raadslid Elene Walgenbach houdt van de nacht in het algemeen en die van Rotterdam in het bijzonder en behoort zodoende op het stadhuis tot de grote voorstanders van een bruisende nachtelijke horeca. Daar hoort wat haar betreft geen klokkijken bij.

‘’Laten we eerlijk zijn’’, zei ze gisteravond tijdens de behandeling van de 24-uurs vergunningen, ‘’Het is momenteel echt drie keer niks. Een wereldstad in slaapstand. En wanneer we kijken naar de cijfers is dat ook niet gek. Want van de 155 24-uursvergunnigen, is 41% helemaal niet eens open in de nacht, bleek uit het onderzoek van Vers Beton.’’

Vervolgens gaf ze aan wat er overbleef. ‘’Een scala aan shoarmatenten en McDonalds-filialen en dan kan je ook nog maar na 2 uur ’s nachts voor 28% terecht bij deze zaken.’’

Een van die nachtelijke hongertenten vindt men terug aan de Vierhavenstraat en GroenLinks-raadslid Stephan Leewis vond dat juist die niet in aanmerking mocht komen voor een urenversoepeling, ‘’want elk uur erbij betekent meer rotzooi, zelfs tot op het dakpark toe.’’ Waarmee hij wilde aangeven dat niet alleen veiligheidsredenen de grondslag zijn voor de beperkingen, maar dat ook de schoonheid van de stad een rol speelt. Zelfs de gezondheid, want Leewis haalde er tot ieders verrassing ook nog de angst voor obesitas bij.

Naast hem zat raadslid Dennis Tak van de PvdA en die hees zich met een afgetraind lichaam als een speer uit zijn zetel en zei: ‘’U heeft het nu precies over mijn favoriete nachteettent.’’ Het gaf woensdagavond precies hoe ingewikkeld persoonlijke voorkeuren zijn binnen de problematiek van de nachthoreca in Rotterdam.

Walgenbach zei dat ze aan het beleid geen touw kon vastknopen. Ze gaf een voorbeeld: bedrijventerreinen en de haven. ‘’Omschreven staat dat het gaat om grote panden waar woonfunctie ontbreekt en dus horeca mogelijk is. Ik dacht: zou daar gaan we. Hier kan het. Maar dan lees ik verder en dan mag het gebied ontwikkeld worden tot categorie 1. Dat betekent om 23.00 uur sluiten. En dan breekt mijn klomp.’’

Ze noemde de Westblaak. Een van de weinige kansplekken in het centrum. ‘’Weinig woningen en een brede straat. Waarom eigenlijk geen maatwerk in onze stad?’’ Luuk Wilson van de gebiedscommissie IJsselmonde had dit eerder voor zijn wijk ook al bepleit.

‘’Goedwillende ondernemers, ondernemers die zelfs in het verleden al succesvolle zaken hebben opgestart, zonder klachten, zonder politie-nzet, kunnen hoog of laag springen. Ze kunnen demonstraties organiseren en een aanhang van duizenden Rotterdammers achter zich hebben, maar niemand in Rotterdam kan nog een club of danscafé tot laat openen’’, beet Walgenbach zich vast in haar verlangen naar de tango. ‘’De meerderheid van de raad wil het wel. De stad wil het wel. Maar het gebeurt niet, want we hebben al zoveel 24-uurs vergunningen.’’

En toen kwam aan het einde van de avond de verlossende toezegging van burgemeester Aboutaleb om een onderzoek te laten starten naar de urenafname van de 155 vergunninghouders om de doorstroming een faire kans te geven.