Dagblad010 | Bij het afscheid van D66
mainImage

Bij het afscheid van D66

5 september 2020, 19:41 uur
Columns

Wat ziet hij er nog steeds geweldig uit. Hij is nog maar 35, de regenjas hangt losjes over de sterke schouders. Zijn blik is helder, er zit een opzwepend ritme in zijn hoorbare voetstappen. Zijn eigen stem is de voice-over, het is in ons land de eerste commercial van een politieke partij. Tekst geschreven door medeoprichter Martin Veldman, een van de beste reclamemannen ooit. De semizachte Bredase g heeft het over de verstarring van het partijenstelsel, vastgeroeste partijpatronen en de tanende invloed van de kiezer. En daar ging hij wat aan veranderen met zijn fonkelnieuwe partij. Hij Hans van Mierlo, zijn partij D’66. Het zwartwitfilmpje is 54 jaar oud maar nog steeds te bewonderen op YouTube.

Wat vond ik het een eer dat ik rond de eeuwwisseling als reclameman, op verzoek van mijn bureaudirecteur, iets voor die partij ging doen. Teksten schrijven voor campagnefolders, brochures en radiospotjes. Daarover op het Binnenhof vergaderen met Thom de Graaf, partijvoorzitter Tom Kok en minister Els Borst. D’66 werd D66, het bedaagde apostrofje verdween, de partijnaam was met een simpele typografische ingreep één bonk kracht geworden.

Maar those were the days. Kracht is waaraan het de partij dezer jaren ontbreekt. Tegennatuurlijke standpunten in elementaire kwesties zouden daarvan een oorzaak kunnen zijn. Of de persoon van Alexander Pechtold, ook niet onmogelijk. Je vond hem aardig, deskundig en een goed partijleider. Of je vond hem een vooringenomen, arrogante oetlul. Een middenweg was er niet.

Krachteloos is ook vedergewicht Rob Jetten (1987) die de partij een kleine twee jaar leidt. Iedereen, dus ook het partijbestuur, begreep dat de wedstrijd met hem nooit gewonnen zou kunnen worden. Dus informeerden ze bij Kajsa Ollongren of zij het nieuwe opperhoofd wilde zijn. Ze zei Nee en voegde daar op tv bij M aan toe tegen het partijbestuur te hebben gezegd: “Het is beter als jullie een van die andere geweldige kandidaten kiezen.”

Ja, Kajsa houdt van humor. Zo wil ze ook de Tweede Kamerverkiezingen een jaar uitstellen omdat de stemhokjes te klein zijn, en daar krijg je ernstige corona van. Ze suggereerde dat natuurlijk in het landsbelang en helemaal niet omdat ze ons dan nog een tijd langer kan blijven geselen.

Wie D66 dus wél gaat leiden? De met grote meerderheid van stemmen gekozen Sigrid Agnes Maria Kaag. Zij is momenteel onze minister van onder meer Ontwikkelingssamenwerking. In die hoedanigheid manifesteert ze zich als Wereldkampioene Nederlands Geld Weggooien in de Bodemloze Put BV, naar goed voorbeeld van haar grote idool en voorganger Lilianne Ploumen. Het zou me niets verbazen als ze straks met een wetsvoorstel komt waarin bepaald wordt dat wij 25% van ons netto-inkomen moeten afstaan aan Afrika.

Kaag figureert in een eng filmpje dat D66 dezer dagen na haar uitverkiezing overal laat zien. Kaag, in een partijgroen Primark-hansopje, praat zogenaamd spontaan in een gezellige ruimte met applaudisserende aanbidders. Uiteraard zitten daar mensen met een kleurtje tussen, want we moeten toch vooral blijven deugen. Kaag zegt in het filmpje onder meer dat populisme moet worden bestreden. Ze hebben me moeten wegdragen.

De partij die populisme heeft uitgevonden, zegt dat populisme moet worden bestreden. Hebben ze Teeuwen, Maassen en Van ’t Hek als tekstschrijvers in dienst?

Het meest hilarisch was Kaags opmerking dat ze er klaar voor is de eerste vrouwelijke minister-president van Nederland te zijn. Dan zul je toch eerst de grootste partij van Nederland moeten worden en dat gaat drie keer gebeuren: nu niet, dan niet en nooit niet.

Het feit alleen al dat ze zoiets zegt, geeft aan hoe ver D66 buiten de werkelijkheid van alledag leeft.

Haar eerstvolgende actie zal ongetwijfeld zijn dat de partij de naam officieel wijzigt in Deug66. Dat gaat een geweldig succes worden. Dankzij de nieuwe koers gaan de zichzelf nog steeds progressief noemende pseudodemocraten zeker drie Tweede Kamerzetels halen.

En Hans van Mierlo? Die draait zich al jaren snikkend van verdriet elke dag om in zijn graf.