Denen zijn aardige mensen en de vrouwen (mensen zonder piemel) zijn opvallend mooi.

Mijn vrouw, een vriend en ik zijn ooit door een Deens echtpaar gered. Hij (oud militair) begreep ons noodsein (kort-lang-kort) en sleepte onze stuurloos geraakte zeilboot tussen de vissersfuiken weg. Die avond heerlijk aangeschoten geraakt in hun kajuit en de volgende ochtend al snel geholpen, zodat we onze reis konden voortzetten.

Aangenaam vertoeven

De Deense haventjes zijn goed ingericht en de behandeling van de gasten is zoals je mag verwachten: Vriendelijk, voorkomend en Engelstalig.*

Mijn achternaam riep vaak een terechtwijzing op. De twee stippels op de O (umlaut) geven een Deense oorsprong aan en als ik verwees naar mijn Noorse opa dan werd me beleefd uitgelegd, dat ik dan een streepje door de O moest gebruiken. Ik kan het nog steeds niet vinden op mijn p.c. Gemak dient de mens, dus ik laat het zo.

Kopenhagen

We hebben enkele dagen verwaaid (teveel wind) gelegen in Kopenhagen. Leuke stad, weer aardige mensen, die ons waarschuwden niet naar een bepaalde wijk (Christiania) te gaan. Nieuwsgierig zijn we uiteraard wel gaan kijken en zowaar: onvriendelijke en zelfs onbeschofte Denen; een onverwacht verschijnsel. Met handgebaren werd ons te kennen gegeven niet welkom te zijn. Spugen op de grond kwam ook voor. Het bleek een soort “vrijhaven” voor alternatievelingen te zijn. Die menen natuurlijk dat hun levenshouding zo superieur is, dat het uitschelden van andersdenkenden logisch is. Kortom beledigen is inherent aan anarchistisch denken, ook in Kopenhagen.

Vikingen

In Denemarken wordt voortdurend trots gewezen op hun heldhaftige verleden. De grote wereldreizigers uit de vroege Middeleeuwen vertrokken van de Deense stranden. Er zijn vele opgravingen en zichtbare overblijfselen uit die periode. Eigenlijk wel een beetje merkwaardig – zeker voor woke-Denen. (zijn die er?)

De twijfel werd het best geïllustreerd door mijn jongste kleindochter, die mij in Burgh terecht wees. Op de deels gerestaureerde burgwal is een plaatje te zien van een woeste Viking. “Dat zijn onze voorvaders”, merkte ik een beetje trots op.
“Opa, die maakten toch andere mensen dood?”, kreeg ik als reactie. Een beetje beschaamd bevestigde ik dat en kon uitleggen waarom de burgwal gebouwd werd.

Merkwaardig toch?

De Denen konden en kunnen dus goed roeien, ook voetballen en wielrennen doen ze als de besten, maar wintersport?

Toen wij - bij sport mag je zelfs van onverdraagzaam woke Nederland nationalistisch zijn – de laatste gouden medaille haalden, werd een Deen tweede. Bleek de enige keer dat iemand met die nationaliteit op het podium kwam. Denemarken lijkt qua landschap op ons land (eilanden, stranden en geen bergen) en qua bevolking meer op Noorwegen. Het ligt ertussen. Kijk naar de medailles die Noorwegen en Nederland haalden!

Denk dat ik dit jaar toch weer even langs ga en in een Deense kroeg** naar dit vreemde verschijnsel vraag. Ze zullen hun schouders ophalen, een teug van hun Tuborg of Carlsberg nemen en mij complimenteren met ons succes. Misschien dat ze nog even wijzen op het aantal Noren vergeleken met het aantal Nederlanders en de behaalde medailles, want er is nog wel zoiets als Scandinavische solidariteit.

*In Zuid Europese landen is de behandeling van gasten soms abominabel.

**Ik zag in verscheidene kroegen groepjes Groenlanders stevig doordrinken. Die vallen door hun donkere haar en getaande huidskleur op tussen de overwegend blonde Denen.