Met zo'n 25% hoort het lerarentekort op Charlois en Feijenoord tot het hoogste van Nederland. Veel vacatures in het basisonderwijs worden vervuld door 'anders bevoegden' en er is een groot personeelsverloop, wat slecht is voor het pedagogisch klimaat op de school. Het zet de kwaliteit van het onderwijs zwaar onder druk, terwijl het juist voor deze kinderen heel góed moet zijn.

Dat dit tekort zo hoog is valt op omdat het NPRZ al 14 jaar tot taak heeft de onderwijskansen van de jeugd te verbeteren. Je zou dus verwachten dat tijdig is bijgestuurd op basis van een grondige analyse. Nee dus.

Hoezo ‘succesvolle toekomst’?

Dit exorbitante lerarentekort staat voor het algehele debacle van het NPRZ. Want kregen de kinderen van Zuid bij de start van dit programma nog de belofte van een 'succesvolle toekomst', inmiddels blijkt het tegendeel het geval. De schoolprestaties blijven ver achter bij de verwachtingen, er wordt een fors beroep gedaan op de jeugdzorg, het aantal thuiszitters neemt toe en kinderen vallen steeds jonger voor de criminele verleiding. En dit alles niet ondanks het beleid van het NPRZ, maar door tóedoen ervan. Want op zeker zes punten frustreert in plaats van bevordert dit beleid de vorming van de kinderen. 

Het geweld van kinderarmoede

Wetenschappelijk onderzoek leert ons steeds meer hoe schadelijk armoede is voor de ontwikkeling van kinderen, vooral in de vroegste leeftijd. Ook burgemeester Carola Schouten is zich daar als voormalig minister van Armoedebeleid goed van bewust. Armoede is de achilleshiel van het NPRZ maar haar nationale partner verzaakt zijn grondwettelijke verplichting tot bestaanszekerheid. Omdat de Rotterdamse politiek in meerderheid verzuimt de Regering daar stevig op aan te spreken is ook hij medeplichtig aan deze institutionele kindermishandeling. En alsof er geen personeelstekorten zijn draaien de pedagogen van Rotterdam Zuid op voor de schade die deze kinderen wordt toegebracht. 

Onveilig woonbeleid 

Veel kinderen groeien op in te dure woningen, slecht geïsoleerd en gammel ingericht, met dunne en beschimmelde wanden die de nachtrust niet bevorderen, zeker als de ouders door alle stress van armoede onenigheid hebben. Woningen ook die geen ruimte bieden voor spel, huiswerk en om vriendjes te ontvangen zodat de kinderen daarvoor noodgedwongen de straat op moeten. Of woningen die onder het motto 'om klachten over service te voorkomen geven wij geen service meer' en masse worden gesloopt zodat hele buurtgemeenschappen verdwijnen. Het woonbeleid van het NPRZ leidt niet bepaald tot een 'veilig thuis'.  

Sjoemelonderwijs

Het NPRZ stuurt op outputresultaten zoals Cito-scores en dat leidt tot een afrekencultuur die funest is voor de kwaliteit van het onderwijs. Want doordat de nadruk steeds meer komt te liggen op dat wat getoetst wordt verschraalt het onderwijs en er ontstaat een cultuur van 'leren, toetsen en vergeten'. Zo ontstaat sjoemelonderwijs. 

Stachanovisme

Onderwijssociologen stellen vast dat sommige scholen in arme wijken heel goed presteren. Waarmee ze suggereren dat de andere scholen dat dús ook kunnen. Deze drogredenering leidt ertoe dat het NPRZ die paar scholen die het goed doen steeds in het zonnetje zetten, net zoals bij het stachanovisme in de voormalige Sovjet-Unie. Wat pijnlijk is en demotiverend voor het personeel van de scholen dat er ook het beste van probeert te maken, maar gewoon niet meer kan dan dat.

Vormende vrijetijdsbesteding miskend

Worden de scholen overvraagd, de vormende vrijetijdsbesteding zoals in de sport, speeltuinen, kunsten en kind- en jeugdwerk wordt zwaar onderschat. Deze 'derde sector' draagt bij aan de brede vorming van de kinderen en voorkomt zelfs jeugdproblematiek. Dat rechtvaardigt uitbouw maar in plaats daarvan zijn goed functionerende organisaties gekort op hun subsidie of helemaal verdwenen want 'helaas geen geld'. Een slecht argument want de gemeente steekt wel 8 miljoen per jaar in de bestrijding van het lerarentekort terwijl de schoolbesturen bulken van het geld. En het beroep op de jeugdzorg loopt zo uit de klauw dat de gemeente er zijn financiële reserves voor aan moet spreken.

Best knap dat maar liefst drie opeenvolgende Leefbaar-wethouders op Financiën niet hebben gezien dat hier sprake is van communicerende vaten.

Samen leven werkt ook

Het is alom bekend dat een 'pedagogische wijkgemeenschap' positief werkt op de vorming van de kinderen. Immers, it takes a village to raise a child en hand in hand bereik je meer dan ieder voor zich. Maar het NPRZ doet niets met dit besef. 
Wat je nou uitgerekend op Rotterdam Zuid niet zou verwachten.