Jarenlang heb ik mij in de gemeenteraad hardgemaakt voor de gewone Rotterdammer. Niet voor de mensen die moeiteloos iedere verhoging kunnen aftikken, maar voor de ondernemer die vroeg zijn bed uitkomt. Voor gezinnen die iedere maand weer moeten puzzelen. Voor ouderen die deze stad hebben opgebouwd en nu met een krappe AOW moeten rondkomen.

Mijn uitgangspunt was simpel: houd Rotterdam betaalbaar, bereikbaar en leefbaar.

Daarom heb ik mij ingezet voor gratis openbaar vervoer voor ouderen. Daarom heb ik mij verzet tegen een verdere stijging van de afvalstoffenheffing. En daarom heb ik altijd gezegd: geen betaald parkeren buiten de ring. Niet omdat parkeren gratis móét zijn, maar omdat je niet iedere woonwijk moet behandelen alsof het centrum van Amsterdam is.

Voor veel Rotterdammers is een auto geen luxe. Het is vervoer naar het werk, naar familie, naar de huisarts, naar de sportclub of om boodschappen te doen. Zeker voor ouderen en mensen die minder goed ter been zijn, betekent een auto zelfstandigheid. Maak parkeren onbetaalbaar en je pakt die zelfstandigheid af.

Maar wat zien we nu? Partijen die vóór de verkiezingen riepen dat zij tegen betaald parkeren waren, draaien ineens mee zodra er een wethoudersstoel of een coalitieakkoord lonkt. Met steun van de Rotterdamse VVD wordt betaald parkeren verder uitgebreid. Natuurlijk niet als eerste in Hillegersberg, waar de weerstand groot is en de belangen blijkbaar zwaarder wegen. Nee, de rekening komt eerst bij andere wijken terecht.

Dat is geen eerlijk beleid. Dat is meten met twee maten.

Tegelijkertijd gaat de afvalstoffenheffing omhoog. Rotterdammers betalen dus meer om hun afval te laten ophalen, terwijl zij op straat regelmatig zien dat vuilniszakken, grofvuil en rommel dagenlang blijven liggen. Meer betalen en minder terugkrijgen: dat is precies wat er gebeurt.

En dan het openbaar vervoer. Gratis vervoer voor ouderen staat onder druk, terwijl juist deze groep al genoeg voor de kiezen krijgt. Energie, boodschappen, zorg, huur, verzekeringen: alles is duurder geworden. Voor iemand met alleen AOW of een klein pensioen is iedere euro er één. Als parkeren duurder wordt én het openbaar vervoer niet langer betaalbaar is, wat blijft er dan over?

Thuisblijven

Dat betekent minder bezoek aan kinderen en kleinkinderen. Minder sociale contacten. Minder zelfstandigheid. Meer eenzaamheid. En dat voor de generatie die na de oorlog de puinhopen heeft opgeruimd, de haven groot heeft gemaakt, onze wijken heeft opgebouwd en Rotterdam weer op de kaart heeft gezet.

Die mensen verdienen respect. Geen rekening op rekening.

Rotterdam mag groeien, vernieuwen en verduurzamen. Natuurlijk. Maar vooruitgang is geen vooruitgang als de gewone Rotterdammer er niet meer aan mee kan doen. Een stad wordt niet sterker door mensen weg te prijzen uit hun eigen wijk. Een stad wordt sterker als een oudere nog zelfstandig op pad kan, een gezin gewoon kan rondkomen en een ondernemer bereikbaar blijft voor zijn klanten.

Rotterdam is geen stad van papieren plannen en mooie praatjes. Rotterdam is een stad van doeners. Van mensen die de handen uit de mouwen steken. Van ouderen, ondernemers, gezinnen en hardwerkende Rotterdammers die vragen om iets heel normaals: eerlijk beleid.

Dus, college van Rotterdam: schaam u. Stop met het stapelen van lasten. Stop met betaald parkeren als melkkoe. Bescherm gratis en betaalbaar openbaar vervoer voor ouderen. Zorg dat een hogere afvalstoffenheffing ook echt leidt tot een schonere stad.

Maak Rotterdam weer betaalbaar, bereikbaar en leefbaar.

Want een Rotterdam zonder gewone, hardwerkende mensen, zonder ouderen en zonder hart is geen Rotterdam meer.

Rotterdammers, laat uw stem horen. Teken de petitie, deel dit bericht en kom in actie. Want dit is úw stad.