''Rotterdam kan groener, gezonder en wilder worden,’’ zegt Hilgo Wempe, kandidaat-gemeenteraadslid 3 bij Volt Rotterdam voor de gemeenteraadsverkiezingen.

Als je aan Rotterdam denkt, denk je al snel aan steen, kranen en hoge torens. Aan bouwen, aanpakken en niet lullen maar poetsen. Maar hoe fijn is het eigenlijk als de stad even niet van steen is? Een paar bomen, wat schaduw, vogels die je hoort in plaats van verkeer. Dan besef je hoe belangrijk natuur in de stad eigenlijk is. Toch hebben we in Rotterdam nog veel versteende plekken. Vooral in sommige wijken kan het in de zomer bloedheet worden. Dat zijn zogeheten hitte-eilanden. Daar merk je dat groen niet alleen mooi is, maar ook nodig. Bomen werken als een natuurlijke airco, groen vangt regenwater op als een spons en het maakt een buurt gewoon prettiger om in te wonen.

Daarom steun ik het initiatief om van Rotterdam een National Park City te maken. Dat betekent niet dat we een hek om de stad zetten en er een natuurgebied van maken. Het idee is juist simpel: natuur meer ruimte geven in de stad. In parken, langs straten, op pleinen, op daken en langs het water. Rotterdam hoeft dat wiel niet zelf uit te vinden. Steden als Londen, Adelaide en Chattanooga zijn al National Park City. Ook Breda werkt eraan. Zij laten zien dat een stad én kan groeien én groener kan worden.

Om dat in Rotterdam te bereiken moeten we duidelijke keuzes maken. Bijvoorbeeld met de 3-30-300 regel: vanuit huis minstens drie bomen kunnen zien, dertig procent bladerdak en binnen driehonderd meter toegang tot een park of plantsoen. Bij nieuwbouw moet natuurinclusief bouwen de normaal worden, met ruimte voor groen, dieren en water. We kunnen meer parken, pocketparken en zelfs stadsbossen aanleggen, groene daken en gevels stimuleren en natuurgebieden via groene corridors met elkaar verbinden. Maaien doen we minder vaak en in een mozaïek patroon, zodat bloemen, bijen en insecten weer ruimte krijgen.

Waterpleinen, regentuinen en wadi’s

Water hoort daar ook bij. Met waterpleinen, regentuinen en wadi’s kunnen we regenwater beter opvangen. En langs de Maas kunnen we werken aan meer getijdenparken en natuurinclusieve oevers. Het mooie is: Rotterdammers zijn hier al mee bezig. In buurttuinen, groene straten en kleine initiatieven door de hele stad. De energie is er dus al.

Rotterdam heeft vaker laten zien dat het groot durft te denken. Van de wederopbouw tot de skyline van vandaag. Waarom zouden we diezelfde ambitie niet gebruiken voor een groenere stad? Een stad waar steen en natuur gewoon naast elkaar bestaan. Ja toch, niet dan?