Voetbal! Het is onvermijdelijk, maar overal waar je komt in de wereld is het eerste dat mensen vragen zodra ze weten dat je uit Nederland komt: wat is er met jullie aan de hand, waarom spelen jullie zo slecht?

Zo ook in Singapore waar ik een analyse kreeg van de uiterst vriendelijke ober in het restaurant: ‘’Jullie jonge spelers zijn verwend, ze vinden auto’s, vrouwen, tatoeages en gadgets belangrijker dan presteren en alles voor de sport over hebben. Waar zijn de tijden van Van Basten, Rijkaard en Ruud Gullit?’’

Je kunt er weinig tegenin brengen. Maar er is in Nederland meer aan de hand. Waar omringende landen mee zijn gegroeid met mondiale groei en ontwikkelingen zijn wij in Nederland stil blijven staan. Geen innovaties. Geen vernieuwing. Geen inspiratie. In Nederland laten veel bestuurders hun oren hangen naar trainers en technisch managers, die overal over mogen meepraten en een mening hebben, maar iedere vorm van vernieuwing tegenhouden met als enig argument ‘jullie hebben geen verstand van voetbal, dus bemoei je er ook niet mee’.
In de door ons zo bewonderde Premier League wordt de mening van spelers en trainers als totaal irrelevant afgedaan. Daar worden besluiten genomen die goed zijn voor de competitie als geheel en wordt veel minder gekeken naar het individuele belang van een club. Het is tenslotte betaald voetbal en geen vrijblijvende activiteit.

Grappig is wel dat trainers veel klagen over de toegenomen vercommercialisering van het voetbal, maar dat argument juist gebruiken om een hoog salaris af te dingen. Maar dit ter zijde.

Waar in andere landen sterke leiders aan het roer staan polderen we in Nederland tot we een ons wegen. Polderen is voor topsport funest! In Nederland heb je iemand nodig die zegt: ik heb alle meningen gehoord, en dit is het besluit. Zo gaan we het doen of je het nu leuk vindt of niet!

Daar zal met name de Eredivisie van profiteren, want die hangt van angst, argwaan en wantrouwen aan elkaar in plaats van vooruit en in kansen te denken!

Bespiegelingen die in Singapore niet van belang zijn. Hier denken ze groot en in het belang van de consument. De winkels gaan op zondag ook keurig om 10.00 uur open en je hoort er niemand over klagen. Ook dat is typisch: religie is in Azië ook heel belangrijk, maar ze laten zich hier niet leiden door oude dogma’s uit een oud ‘sprookjesboek’, maar passen zich met respect voor het verleden aan, aan de veranderende tijdsgeest en behoeftes.

Daar zouden niet alleen de kleine en stigmatiserende denkers uit de Nederlandse politiek een voorbeeld aan kunnen nemen, maar óók de sportbestuurders: denk in kansen en niet in belemmeringen en ‘follow the leader.’

Wordt niemand slechter van.

Print Friendly, PDF & Email