Het komt elk jaar weer veel voor: tieners die worden meegenomen naar het land van herkomst, waar ze gedwongen worden uitgehuwelijkt. Vaak aan een veel oudere man. De interactieve theatervoorstelling Kiezpijn gaat over dit thema.

”Ze was 13 jaar en stuurde een naaktfoto van zichzelf naar haar vriendje. In korte tijd wist iedereen ervan, ook haar familie. Omdat ze de familie-eer had aangetast werd ze naar Turkije gestuurd, waar ze moest trouwen met een 50-jarige man.” Kunstenaar en theatermaker Aloali Kananpour komt die verhalen ieder jaar tegen. Hij maakte met Lieke de Haan en stichting ‘Me & Society’ de voorstelling Kiezpijn, over huwelijksdwang en pijnlijke keuzes. Ze bezoeken jaarlijks zeventig tot honderd klassen.

De theatervoorstelling is onderdeel van het lespakket VrijHeden dat de gemeente Rotterdam ontwikkelde. En dat is nodig, want het aantal gedwongen huwelijken in het buitenland stijgt, volgens het Landelijk Knooppunt Huwelijksdwang en Achterlating.

”Het is een heel lastig onderwerp om te bespreken, er rust een soort taboe op,” zegt Kananpour. ”De kracht van het theaterstuk zit in het gesprek dat we erna voeren. Wat kun je doen om dit te voorkomen?” De voorstelling is gebaseerd op twee waargebeurde verhalen. In het eerste stuk heeft de Turkse Sabia een geheime relatie met de Joodse Yuno. Haar ouders huwelijken haar uit aan Mehmet, die haar mishandelt.

Het tweede stuk gaat over Sharda, een hindoestaanse vrouw die zwanger raakt van haar verboden liefde. Haar ouders dwingen haar naar de abortuskliniek te gaan. ”Daarna gaan we het gesprek aan. Pas later vertellen we dat Sharda haar kindje heeft gehouden. Inmiddels is dat ruim 22 jaar geleden.”

Kananpour hoopt met de voorstellingen de leerlingen uit te dagen om te praten over hun vooroordelen en traditionele opvattingen. ”Het gesprek na afloop wordt vaak echt een tranendal. De meeste jongeren kennen wel een verhaal over iemand die te maken kreeg met huwelijksdwang. Dat gaat over vrijheden en dat is herkenbaar. Je komt al snel bij hun ouders terecht, omdat zij de vrijheden van hun kinderen bepalen. Dat kan bij jongeren tot pijnlijke keuzes leiden.”

Print Friendly, PDF & Email

Bron: Gemeente Rotterdam