Als het aan GroenLinks-hardliner Arno Bonte zou liggen was er vandaag al een begin gemaakt met het ontmantelen van EMO, de steenkolenboer uit de Rotterdamse haven en kwam er geen schip meer uit (ook nog eens corrupte) Zuid-Amerikaanse landen Europoort binnen.

Wethouder Adriaan Visser moest daarom gisteravond tijdens de behandeling van de gemeentebegroting drie brillen tegelijk opzetten om de kleine lettertjes in de range aan moties van Bonte te kunnen blijven controleren. Want Bonte wilde tempo en via de wethouder vooral regie over wat het Havenbedrijf in zijn schild voert nu het contract met EMO uitgerekend in 2018 moet worden verlengd.

Visser wil ook van steenkolen af, maar met het klimaatakkoord van Parijs in handen wel gefaseerd en uiteindelijk was dit ook de opdracht die hij vlak voor het ingaan van de nacht van de raad meekreeg. Ook gaf de wethouder alle raadsleden de tip om te lezen wat het Havenbedrijf over de energietransitie had gepubliceerd, waarmee hij wilde verduidelijken dat het (heus) alle partijen menens is in het overstapproces van fossiele brandstoffen naar schone, ‘groene’ energie en het optimale (her)gebruik van energie en grondstoffen. Hij bedoelde deze publicatie:

Klimaatakkoord Parijs en de haven: zo zit het

Het doel van het akkoord: de opwarming van de aarde beperken tot 1,5 à 2 graden Celsius. Dus moet de uitstoot van het broeikasgas CO2 worden teruggebracht. Ook in de haven. Inschatting is dat de CO2-uitstoot met 80 tot 95 procent naar beneden moet in 2050.

In het havengebied staan tal van bedrijven die fossiele grondstoffen gebruiken om brandstoffen en allerlei chemische producten te maken. De bedrijven stoten CO2 uit, maar hebben ook veel kennis van energie en CO2-reductie. Dat maakt de haven van Rotterdam geschikt om internationaal koploper te zijn in het ontwikkelen en het grootschalig toepassen van technieken om de uitstoot van de industrie tot vrijwel nul terug te brengen.

We noemen deze ontwikkeling de ‘energietransitie’: overstappen van fossiele brandstoffen naar schone, ‘groene’ energie en optimaal (her)gebruik van energie en grondstoffen. In 2050 moet de klus geklaard zijn.

Het Nederlandse bedrijfsleven omarmt de klimaatdoelen. Meer dan zestig bedrijven, waaronder initiatiefnemers Siemens, Van Oord, Eneco, Shell en het Havenbedrijf Rotterdam, willen dat de komende regering een klimaatwet opstelt die aangeeft hoe we het Klimaatakkoord van Parijs vertalen naar maatregelen en zorgt voor een lange termijnklimaat en energiebeleid.

Voorbeelden van hoe we nu al CO2-uitstoot in de haven terugdringen? De volgende vier projecten zorgen nu – of in de nabije toekomst – voor minder CO2-uitstoot in de haven.

1. Warmte-alliantie
De haven produceert veel industriële restwarmte die via het oppervlaktewater of de lucht verdwijnt. Met de aanleg van een ondergronds buizennetwerk kan de haven naast bedrijven en kassen van tuinders jaarlijks in potentie warmte leveren aan 500.000 woningen.

2. Plastic gemaakt van suikerbieten en hout
Grondstof voor plastic verpakkingen, schoonmaakmiddelen en cosmetica worden nu in de chemiefabrieken in de haven gemaakt op basis van olie. Maar het oliegebruik zal verminderen. In de toekomst worden deze producten gemaakt op basis van plantaardige producten, zoals suikerbieten, sojaschroot of houtbestanddelen. Biochemie dus. Dit gebeurt nu al op kleine schaal in de haven.

3. LNG als scheepsbrandstof
De haven van Rotterdam speelt een pioniersrol bij de invoering van LNG (vloeibaar en daarmee kleiner en makkelijker te vervoeren aardgas) als alternatieve transportbrandstof. Van alle fossiele brandstoffen komen bij verbranding van aardgas de minste schadelijke stoffen vrij (zoals fijnstof, zwavel- en stikstofoxiden en CO2). Dat maakt aardgas de beste ‘overgangsbrandstof ’ richting het zero emission-tijdperk. Daarom heeft het Havenbedrijf fors geïnvesteerd in allerlei LNG-faciliteiten.

4. Hergebruik van afval
Tien partijen onderzoeken of er in de haven van Rotterdam een waste-2-chemicals fabriek kan komen. De nieuwe fabriek is gebaseerd op een technologie uit Canada. In dat land staat al een fabriek die ingezameld plastic recycled in een grondstof voor de chemie. Die grondstoffen worden nu nog bijna helemaal uit olie gemaakt. De nieuwe fabriek biedt daarvoor dus een duurzaam alternatief.

 

Print Friendly, PDF & Email