door Jan D. Swart

Louis van Gaal heeft zich gisteravond in het programma Zomergasten van de VPRO een keer op een andere manier laten zien dan voetbalvolgers de laatste vijfentwintig jaar van hem als coach van Ajax, Oranje, Bayern München en Manchester United gewend zijn geweest. Hij was ruim drie uur lang mild, mededeelzaam, niet knorrig, bereid om te luisteren naar interviewster Janine Abbring, viel haar maar twee keer op z’n Van Gaals in de rede, was verder buitengewoon openhartig over zijn privéleven, zoals over de dood van zijn eerste vrouw, de dood van zes van zijn broers en zussen, zijn bewondering voor Rinus Michels en John F. Kennedy, zijn band met zijn dochters die 15 en 18 jaar waren toen hij als weduwnaar als enige ouder overbleef, en hij kwetste niet één voetballer met wie hij had samengewerkt, behalve de Rotterdammer Winston Bogarde die hij in de kwestie witte-zwarte spelers (ten tijde van bondscoach Guus Hiddink) ”omgekeerd rassendiscriminatie” verweet.

Het ik-Louis-gehalte waarop name de Voetbal Inside-analisten René van der Gijp en Johan Derksen zich hadden verheugd, bleef uit of kwam in elk geval niet aan de oppervlakte. Van Gaal sprak wel over zijn successen, vooral over die hij als kind meemaakte, maar was ook openhartig over de zeperds die daarna volgde: zoals zijn eerste fullprof-contract bij FC Antwerp in het vervallen Bosuil-stadion.

De ouderwetse Van Gaal-aanval trof vanavond alleen de overheid, die hij verweet onvoldoende ”te sturen” bij de verdeling van de miljarden die te verdelen zijn bij het goede doel. Van Gaal is jarenlang het gezicht geweest van Spieren voor Spieren en hij vond – als het echt niet anders kan – ”dat er dan maar extra belasting geheven moet worden op zakjes chips, op alcohol, op in elk geval luxe artikelen om alle kinderen te helpen als er een nieuw medicijn is uitgevonden.”

Zijn Coco – een spierpatiëntje met wie hij als representant van de Stichting Spieren voor Spieren jarenlang was opgetrokken en die uitvoerig in het programma voorkwam – valt vanwege de leeftijd net buiten de gratis medicatieregeling. En dat kon hij niet verkroppen. ”Ik snap dat de overheid keuzes moet maken, want er zijn meer vreselijke ziektes. Maar dan moet er maar méér geld komen, links om, rechts om.”

Na ruim drie uur vertelde hij ook nog dat hij de actuele nieuwe geheime aanbieding (die zo helemaal op zijn lijf geschreven was) had afgeslagen. Maar aangezien hij de naam van de club of het land niet wilde noemen, was het slot jammergenoeg weer een beetje van het niveau: Goede Tijden, Slechte Tijden. Het programma werd afgesloten met het lied van wijlen Frans Halsema: met jou wil ik oud worden. Hij zei de aanbieding te hebben afgeslagen, omdat zijn Rotterdamse echtgenote Truus ooit haar baan voor hem had opgegeven en hij haar beloofd had op zijn 55e jaar te stoppen. Volgende week wordt Van Gaal 67 jaar.

Print Friendly, PDF & Email