De politie in Rotterdam spreekt achteraf van een netjes verlopen voetbalfeest in het centrum van Rotterdam, waar honderden Nederlandse Marokkanen zaterdagavond uitbundig de plaatsing vierden van Marokko voor het WK volgend jaar in Rusland. Het was de eerste kwalificatie sinds 1998.

Het Marokkaanse elftal met spelers uit de Nederlandse eredivisie onder wie de Feyenoorders Karim El Ahmadi en Sofyan Amrabat (die zaterdag debuteerde), verder zijn bij Watford spelende oudere broer Nordin en de Ajacied Hakim Ziyech (voor wie Sofyan Amrabet inviel), won met 2-0 van Ivoorkust.

Reden voor in Rotterdam wonende jonge supporters van Marokko om op de traditionele Feyenoord-wijze bezit te nemen van de fontein op het Hofplein. Met uitzondering van twee verwaarloosbare incidenten die avond – het gooien van een flesje en een belediging in de richting van de politie, volstrekt onvergelijkbaar met de rellen rond de titel van Feyenoord – verliep alles correct en rustig. Het was vooral een auto-toeterend-herriefeest, maar daar ging volgens de politie geen enkele dreigende sfeer van uit. Heel anders dan toen Turkse Nederlanders met toeterende auto’s de stad doorkruisten rond de verkiezingen in hun vaderland en bij de titel van Fenerbahce.

Aan het begin van de avond had de politie de bewoners van Rotterdammers wel opgeroepen om niet met de auto naar het centrum te komen. Daar werd gehoor aan gegeven, want het was voor een zaterdagavond minder druk in de stad. In Den Haag en Amsterdam, waar Marokkaanse Nederlanders ook de straat opgingen om de WK-plaatsing te vieren, ging het er veel onrustiger aan toe. In Den Haag moest de politie in de Schilderswijk zelfs met charges ingrijpen en in Brussel werden auto’s in brand gestoken.

In Rotterdam was al rond 23:00 uur de rust weergekeerd op het Hofplein. Daarna ging het feesten door op de Kruisplein en rond het Centraal Station. Pas daar volgden twee aanhoudingen van het niveau: geen betekenis. Ondanks de rust blijft men het opvallend vinden dat de Marokkaanse gemeenschap in Nederland (en in Rotterdam) zo uit z’n dak gaat voor het land waar hun ouders of grootouders zijn geboren en ook waarom in Nederland geboren succesvolle voetballers met een dubbel paspoort niet voor Oranje maar wel voor Marokko kiezen. Er is nog nergens een duidelijk artikel over verschenen. Alle eerdere pogingen – ook van de NRC – struikelden op algemeenheden, waarbij slechts werd aangenomen dat de betere voetballers van Nederlands-Marokkaanse afkomst het politieke debat beu waren en zich door de PVV in de hoek werden gezet. Aannemelijker is dat – net als bij Turkse Nederlanders – het thuisfront essentieel is en blijft: de moskee, de religie en de jaarlijkse vakantie naar wat men (in interviews te horen) ‘het vaderland’ noemt. Critici (dan wel realisten) noemen dat een bewijs van het mislukken van de integratie.

Foto: screenshot Fox
 

Print Friendly, PDF & Email