door Jan D. Swart

De politiek in Rotterdam was donderdag aandoenlijk eensgezind over de daklozen. Niemand wilde ze op straat laten overnachten, no way en iedereen gunde hun een bed, een warme deken en het scheelde maar weinig of raadslid Tjalling Vonk van de CU-SGP had ze ook nog willen komen toedekken. Vonk werkt bij het Leger des Heils en heeft er ervaring mee.

Probleemloos joeg hij gisteren met algemene stemmen zijn voorstel voor Housing First door de raad op weg naar, wie weet, de eerste 25 huizen voor de zogenaamde lichte daklozen. Aankloppen, sleutel en slapen. Geen moeilijke en lange gesprekken en vooral geen formulieren. En mochten daklozen gaan schreeuwen, dan luisteren.

Aart van Zevenbergen, de fractieleider van SP, zei het om stil van te worden: ‘’Als we het probleem van de dak- en thuislozen bestuurlijk blijven benaderen, komen we in het rood te staan. De schreeuw van een verward mens is een schreeuw om aandacht. Luister naar die mensen, want misschien hebben ze wel gelijk en wij niet.’’

Eerst een huis, daarna hulp. In die volgorde gaat Rotterdam voortaan te werk. Bovendien komen er ook nog twee, misschien wel drie nieuwe nachtlocaties voor de intensievere daklozen bij en dat alles omdat het ontvangen rapport van de Rekenkamer over de dak- en thuislozen in Rotterdam een pijnlijke eyeopener was geweest.

Er is nu een wereld te winnen. Na een verbeterde opvang moet ook door- en uitstroom worden bijgestuurd. Taalbarrières moet men zien te overwinnen en verder zou Leefbaar het op prijs stellen als ook ‘’de  vele incidenten rondom verwarde personen en de overlast door mensen met psychische problemen afnam. Wijken hebben daar last van.’’

‘’Hoor ik u nu overlast zeggen?’’, vroeg Van Zevenbergen (SP) aan Van Elck (van Leefbaar). ‘’Overlast in relatie tot mensen in nood? Die moeten we juist helpen.’’

‘’Rustiggggg’’, dacht Van Elck, maar hij zei het anders: ‘’Als u goed blijft luisteren, meneer Van Zevenbergen, krijg u een conclusie waar u spontaan blij van wordt.’’

En toen bleek ook Leefbaar een groot voorstander van verbetering van het probleem, maar wel op voorwaarde dat niet alleen Rotterdam met al die stakkers wordt opgezadeld, maar dat ook de randgemeenten hun portie zouden bijdragen.

Dat ging zorgwethouder De Langen regelen, beloofde hij, om vervolgens het getal van 25 woningen zuchtend te aanvaarden. ‘’Dat kan ik niet toezeggen, maar ik ga wel mijn best doen.’’

Een middagje rondbellen.

Tjalling Vonk

 

Print Friendly, PDF & Email