Rotterdam is binnenkort ongeveer een miljard euro rijker en het is na de verkiezingen aan de nieuwe gemeenteraad en het nieuwe college van burgemeester en wethouders om te bepalen waaraan de verzilvering van de aandelen besteed zal worden. Na een rommelige avondvergadering, die langer op de gang werd doorgebracht dan in de raad en veel kiften, was de stemmenverhouding 24-16.

Men hoefde na afloop van het debat maar naar het gezicht te kijken van wethouder Adriaan Visser om een bevestiging te krijgen van wat hij op weg naar de beslissing al die tijd had gedacht: dit kon niet anders. Dat hij in zijn pleidooi ook al gezegd: ‘Eneco is een prachtig bedrijf met een groot hart voor duurzaamheid, maar het is wel een commercieel bedrijf en daar hoor je als gemeente niet in thuis. Zit je er wel, dan ben je in feite aan het speculeren. Bij Eneco gaat hem om internationale investeringen, over beloningen en daar moeten we geen zeggenschap over willen hebben. Eneco heeft voor zijn verdere uitgroei een stevige partner nodig en de gemeente mag daarbij niet in de weg zitten.’

Voor Visser, die het uitgesmeerd over de hele dag zwaar te verduren kreeg, was het laatste uur een eitje. Het linkse blok was zó in z’n wiek geschoten over het achterhouden en ontbreken van twee rapporten en had zo geleden onder het strenge regime van Antoinette Laan als stand-in van de in Japan verblijvende burgemeester, dat het niet meer mee debatteerde. Het had zich tenslotte met zo’n sik neergelegd bij de nederlaag, die het eerder nog zo graag voor zich uit had willen uitschuiven, waarschijnlijk in de hoop dat er de komende dagen nog een derde rapportje over Eneco over het hoofd was gezien.

De voorzetjes waar de opbrengst naar toe moest kwamen zodoende alleen van rechts, dat haast had gemaakt met cashen. De SGP hoopte dat het geld in zijn geheel in een duurzaamheidsfonds zou worden gestoken. CDA wilde het aanwenden voor de noodzakelijke energietransitie in de stad waarbij het ook heel even het woordje ‘huizen’ in de mond nam. Maar dat spoelde de VVD onmiddellijk weer met het waswater weg. ‘Dat is een particuliere zaak.’

Aan het begin van de avond werd de vergadering langdurig geschorst omdat Barbara Kathmann van de PvdA tijdens het nalezen van het eerste achter gehouden rapport over Eneco nog een tweede ontdekte die niet aan de raad was overlegd. Dat speurwerk leidde tot commotie bij de andere linkse partijen en een herhaald verzoek om de vergadering uit te stellen. Maar die medewerking verleende de coalitie niet. Maar er was wel vijf kwartier schorsing voor nodig.

Het tweede rapport dat niet door wethouder Adriaan Visser aan de raad was voorgelegd betrof het KPMG-rapport van mei 2016 over de levensvatbaarheid van Eneco en Stedin, die toen nog samen waren. Visser zei dit rapport niet relevant te vinden, omdat dit gemaakt was in aanloop naar de splitsing. Nu Eneco zelfstandig is was het voor hem niet meer van waarde als informatiebron. En daar was de oppositie het duidelijk niet mee eens. Jeroen van der Lee van de Partij van de Dieren vond het zelfs lachwekkend.

Toen Leo de Kleijn van de SP vroeg of het KPMG-rapport – net als ’s middags het geheime drie jaar oude rapport van de Boston Consulting Group – alsnog in no time kon worden ingezien, bleek het in een besloten dataroom te zitten en niet beschikbaar te zijn. De grote verontwaardiging die daarna volgde was aanleiding voor de lange schorsing, maar die kreeg nog wel een beetje humor mee. De plaatsvervangend voorzitter Antoinette Laan versprak zich en benoemde de dataroom als darkroom maar redde zich er weer even geestig uit.

Print Friendly, PDF & Email