Joost Eerdmans wil alsnog in redelijkheid onderzoeken wat de mogelijkheden zijn om oudere allochtonen van de eerste generatie, die laag geletterd zijn, goed te kunnen informeren over het aspect veiligheid. Maar niet met een flyer in een andere taal. Leefbaar houdt vast dat er maar één taal in Nederland gangbaar is.

Het blijft een kwetsbaar onderwerp in de raad: de Nederlandse taal als bindmiddel. Links is daarin geduldig en tegemoetkomerig. Leefbaar rechtlijnig. Wel werd Eerdmans er gedurende het debat op gewezen dat die rechtlijnigheid krom is, want toeristen en expats worden via Rotterdam Partners wel in de Engelse taal begroet.

Tot nu toe zijn de informatieavonden voor ouderen over veiligheid, die op initiatief van het college van B&W worden georganiseerd, massaal bezocht. Daar had de raad alle lof voor. Dus ook van links. Maar er bleef een groep over. De groep: ik kom niet, want ik snap het toch niet. Dat is de eerste generatie allochtonen. En daar zat vandaag de crux. En toen vielen de vurige woorden.

Leo de Kleijn (SP): ’’U laat die mensen in de stront zakken’’.
Nourdin el Quali (Nida): ‘’U bent een hardliner’’.
Joost Eerdmans (Leefbaar): ‘’Klopt, dat ben ik. Maar we spreken hier één taal.’’

Leo de Kleijn: ‘’U heeft zich iets vastgebeten in wat ooit Pim Fortuyn bedacht heeft.’’
Joost Eerdmans: ‘’Maar wie heeft nu het initiatief genomen om dit voor alle ouderen, met de nadruk op alle? Wij. Niet u.’’

Toen Nourdin el Quali vroeg of Eerdmans bereid was als grote uitzondering dan toch nog één keer zijn hand over zijn hart te strijken met een klein flyertje, kreeg hij antwoord van Leefbaar-raadslid Tanya Hoogwerf. ‘’Als ze geen Nederlands spreken, kunnen ze ook geen flyer lezen.’’

Over de hele begrotingsdag genomen was dit tot vanavond 18:00 het enige onderwerp waarbij het spetterde.

Rotterdam kent 100.000 laag geletterden en de meesten behoren bij de eerste generatie allochtonen. Die groep sprak geen Nederlands, spreekt geen Nederlands en zal het ook nooit meer spreken. Het feit dat zij (veelal aan het einde van hun leven) wel in aanmerking moeten kunnen komen voor info over bijvoorbeeld brandveiligheid deed Eerdmans zwichten. Maar niet met een flyer in een Turkse of Marokkaanse taal. Hoe dan wel? Er komt een idee.

TEKST: Jan D. Swart

Print Friendly, PDF & Email